جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

اف-84 های گمشده

A camouflaged jet aircraft with a red ring around its nose intake, on display

پیش زمینه ی تاریخی

در زمانی که کشمکش های مرزی بین آلمان شرقی و غربی گسترده تر می شد به طور متوسط در ماه 2 هواپیمای ناتو حریم هوایی آلمان شرقی را نقض می کردند و این عمل توسط روسها با تعداد بیشتری هواپیما پاسخ داده می شد. بین ماه های آگوست و سپتامبر 1961،38 تجاوز به حریم هوایی آلمان غربی توسط روسها صورت گرفت. بعضی از آنها عمدا و به منظور بررسی عکس العمل طرف مقابل صورت می گرفت و بعضی نیز اشتباهات ناشی از ناوبری و عدم تعیین دقیق مرز بین دو کشور بود.

بین پایان جنگ جهانی دوم تا اتحاد مجدد دو آلمان هواپیماهای آلمان غربی ،چه نظامی و چه غیرنظامی، اجازه نداشتند که به برلین غربی پرواز کنند. 3 کریدور هوایی برلین را به دنیای آزاد متصل می کردند به ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا می رفتند و بر روی هواپیماها باز بودند.

حادثه

در روز 14 سپتامبر 1961 یک مانور هوایی ناتو با نام رمز "شاه مات" صورت گرفت. به عنوان بخشی از این مانور گردان 32ام شکاری-بمب افکن آلمان غربی ،مستقر در پایگاه هوایی لسچفلد، باید یک مسیر مثلث شکل را از ورزبورگ تا لاون و سپس ممینگن می پیمود.

2 فروند جنگنده-بمب افکن اف-84 ، به خلبانی پیتر پففرکورن و هانس ابرل، مسیرشان را به دلیل اشکال در قطبنمای پففرکون گم کردند. در پرواز بین ورزبورگ به لاون آنها به قدری گیج شده بوند که شهر لیژ در بلژیک را به جای شهر ریم در فرانسه گرفتند.

اندکی بعد ایستگاه رادار ناتو در واربورگ این دو هواپیما را در جنوب وستفالی یافت در حالیکه به سمت شرق پرواز می کردند. مسیر آنها از جنوب برلین می گذشت. خلبانها اخطار رادیویی ایستگاه رادار را دریافت نکردند چرا که در حال صحبت با یکدیگر بودند تا موقعیت صحیح شان را بیابند.

در نهایت هنگامی که جنگنده های به آسمان لایپزیگ رسیدند پففرکورن درخواست کمک کرد. این درخواست توسط متصدی فرودگاه تاگل در غرب برلین شنیده شد. فرودگاه تاگل به آنها اجازه ی فرود داد. در ابتدا این دو هواپیما توسط رادارهای فرودگاه تمپلهوف برلین دیده نشدند چرا که آنها بر روی فرود یک فروند هواپیمای باری دی.سی-6 متمرکز شده بودند. هنگامی که آنها متوجه جنگنده ها شدند که تعداد زیادی از رهگیرهای روسی به دنبال آنها افتاده بودند. یکی از متصدیان کنترل ترافیک هوایی برلین به خلبانهای آلمانی دستور داد که نچرخند و مستقیم به سمت فرودگاه تاگل پرواز کنند.  پوشش ابر زیادی که در آسمان بود سبب شد تا جنگنده های ناتو خود را از رهگیرهای روسی مخفی کنند و با موفقیت در تاگل فرود بیایند.

عکس العمل ها

بلافاصله پس از فرود آمدن جنگنده ها در فرودگاه تاگل، مقامات فرانسوی ،که کنترل فرودگاه را در دست داشتند، به روسها توضیح دادند که این هواپیماها به دلیل اشکال فنی مجبور شده اند که در این فرودگاه فرود اضطراری کنند.

وزیر دفاع آلمان غربی به خاطر این رویداد از سفیر روسیه[شوروی] در بن معذرت خواهی کرد. روسها قبل از  اعتراض رسمی به "تحریک" آلمان غربی چند روزی را سکوت کردند و پس از آن اعلام کردند که در صورت حادثه ی مشابه هر هواپیمای دیگری را که ببینند ساقط خواهند کرد.

ویلی برانت ،که در آن زمان رهبر حزب مخالف و شهردار برلین غربی بود، این سؤال را مطرح کرد که چگونه دو خلبان توانسته اند در یک زمان حساس رابطه ی بین دو کشور را مختل کنند. قرار شد که تحقیقات سختگیرانه ای نسبت به ماجرا صورت بگیرد. در اولین حرکت فرمانده ی گردان 32ام شکاری-بمب افکن ،بارت، جابجا شد و اعلام شد که هر فرمانده ی نظامی دیگری که مسبب درگیریهای مرزی بشود از واحد خود مرخص خواهدشد. 2 هفته بعد فرمانده ی مافوق بارت ،هارلینگاسن، مجبور شد تا درخواست بازنشتستگی پس از موعد کند. چند تحقیق بیشتر بارت را بیگناه شناخت و در نهایت مجبور شدند او را به واحد خود بازگردانند.

عواقب

پس از فرودآمدن جنگنده های در فرودگاه تاگل بلافاصله آنها را در آشیانه ای پنهان کردند و خبرنگاران از عکس برداری از آنها منع شدند. تا سالها بعد گمان می شد که این دو جنگنده با تعویض پرچم و خلبانهای آمریکایی به آلمان غربی بازگشته اند و یا اینکه از هم جداشده اند و به صورت تکه تکه به غرب برده شده اند. فرود آمدن دو فروند هواپیمای باری سی.124 در فرودگاه تاگل این گمان را برانگیخت که شاید جنگنده ها را در دل این دو هواپیمای باری به آلمان غربی بازگردانده باشند. یک تئوری دیگر می گفت که هواپیماها توسط فرانسوی ها پنهان شدند و بعد در زیر خاک دفن شدند تا به صورت اتفاقی در دهه ی هفتاد پیدا شدند. در تصاویر موزه ی نیروی هوایی آلمان در سال 2006عکسهایی از دو هواپیمای دفن شده و کشف شده در فرودگاه تاگل نمایش داده شدند که سرنوشت این دو جنگنده را مشخص می کنند.

هر دو خلبان از پرواز منع شدند و به واحدهای زمینی فرودگاه لچفلد منتقل شدند. اف-84 های این واحد پس از 80هزار ساعت پرواز در روز 13جولای 1966 بازنشسته شدند.

حادثه ی 1962

یازده ماه پس از حادثه ای که برای 2 فروند اف-84 نیروی هوایی آلمان غربی روی داد و روسها تهدید کردند که هر هواپیمایی را که از مرز بین دو کشور بگذرد ساقط خواهند کرد یک فروند هواپیمای سی هاوک نیروی دریایی آلمان ،به خلبانی کونت آنتون وینکلر، هنگامی که به صورت اشتباهی وارد حریم هوایی آلمان شرقی شد توسط میگ-21 های روسی ساقط شد. وینکلر در حال بازگشت از یک پرواز آموزشی از عرشه ی ناوهواپیمابر یو.اس.اس ساراتوگا در اقیانوس اطلس بود که توسط روسها شکار شد. او هواپیمایش را در 45 کیلومتری جنوب غربی برمن فرود آورد در حالیکه هواپیمایش عملا از رده خارج شده بود. وینکلر 4 سال بعد با یک فروند اف-104 سقوط کرد و جان سپرد.

ترجمه و تلخیص: رضا کیانی موحد

منبع:

https://en.wikipedia.org/wiki/1961_F-84_Thunderstreak_incident

آی.کا-3



Rogozarski IK-3.jpg

آی.کا-3

اگرچه در زمانی که جنگ جهانی دوم آغاز شد یوگوسلاوی صنایع هوایی گسترده ای نداشت اما توانست هواپیمای جنگنده ای بسازد که می توانست به راحتی با مستراشمیت-109 یا هاریکن قابل مقایسه باشد. توسعه ی هواپیمای جنگنده ی آی.کا-3 در سال 1936 به منظور جایگزینی جنگنده ی آی.کا-2 آغاز شد. برای بهبود کیفیت کار یک بدنه ی ساخته شده برای آزمایش در تونل باد به فرانسه فرستاده شد. طراحی بدنه توسط روگوزارسکی در بلگراد انجام شد. اولین نمونه ی هواپیما در سال 1938 کامل شد و اولین پرواز آزمایشی آن در روز 14 آوریل همان سال صورت گرفت. بر روی جنگنده ی آی.کا-3 یک دستگاه موتور 12 سیلندر هیسپانو-سویزا 12وای-29 نصب شد که می توانست در زمان برخاستن 890 اسب بخار و در ارتفاع 11هزارپایی 920 اسب بخار توان تولید کند. سلاح های آی.کا-3 عبارت بودند از 1 قبضه توپ 20 میلیمتری هیسپانو-سویزا اچ.اس-404 ،که تحت لیسانس اورلیکن ساخته می شد، و 2 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری برونینگ. بدنه ی هواپیما از فولاد، چوب و پارچه تشکیل شده بود و چرخهای هواپیما جمع شونده بودند.

پس از آزمایشهای اولیه، نمونه ی ساخته شده برای آزمایشها بیشتر به هنگ ششم شکاری فرستاده شد. در روز 19 ژانویه بال راست هواپیما در طی یک پرواز با سرعت بالا و ارتفاع پایین شکست. علت سانحه شکسته شدن تیر اصلی بال در نزدیک جایگاه چرخها تشخیص داده شد که به خاطر چند فرود سخت ایجاد شده بود. آزمایشهای بیشتر نیروی هوایی سلطنتی یوگوسلاوی در برابر هاریکن و مستراشمیت بی.اف-109 نشان دادند که این هواپیما در همه ی موارد از هاریکن سرتر است و در مقایسه با بی.اف-109 مانور بهتر ولی سرعت و نرخ صعود کمتری دارد. اولین هواپیما در تابستان 1940 به یک اسکادران آزمایشی تحویل داده شد. خلبانان آی.کا-3 آن را دوست داشتند و بهتر از بی.اف-109 و هاریکن می دانستند. در ضمن تعمیرات آن نیز نسبت به رقبایش راحت تر بود. قرار شد که علاوه بر سفارش های خود یوگوسلاوی آی.کا-3 در ترکیه تحت لیسانس ساخته بشود که حمله ی آلمان در روز 6 آوریل 1941 پرونده ی ساخت این جنگنده را بست. تا زمان حمله ی آلمان 12 فروند جنگنده آی.کا-3 ساخته شده بود که یکی از آنها قبل از جنگ سقوط کرده بود و تنها 6 فروند از آنها عملیاتی بودند. وظیفه ی آنها دفاع از پایتخت یوگوسلاوی بود. منابع مختلف تعداد 4 یا 11 فروند شکار را به آنها نسبت می دهند.

a colour photograph of an aircraft in Yugoslav markings in a museum

آی.کا-49اس که پس ازجنگ بر اساس طرح موفق آی.کا-3 ساخته شد

 

آی.کا-3

مشخصات

خدمه

1 نفر

طول

8متر

عرض بال

10.33  متر

ارتفاع

3.23  متر

سطح بال

16.6متر مربع

وزن خالی

1,874  تن

حداکثر وزن

2,405  تن

پیشرانه

یک دستگاه موتور 12 سیلندر به  توان 920 اسب بخار

یک ملخ 3 پره با گام متغیر

سرعت

527 کیلومتر/ساعت

سقف پرواز

12000 متر

برد

785 کیلومتر

سلاح

1 قبضه توپ 20 میلیمتری

2 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری

 ترجمه و تلخیص:رضا کیانی موحد

منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار

فوریه

قابل توجه علاقمندان ریاضیات مهندسی... ببینید و عبرت بگیرید
[http://www.aparat.com/v/nP3p1]

 
  • تعداد صفحات :433
  • ...  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8  
  • 9  
  • ...  
 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان