دوشنبه 26 اردیبهشت 1390 04:58 ب.ظ نظرات ()


اسكادهای وحشت آفرین

 


مدل اصلی موشك زمین به زمین اسكاد-آ بر اساس موشكهای وی-2 آلمانی ساخته شد و به عنوان سلاحی ساده توسعه یافت تا در برابر اهدافی بزرگ مانند مناطق تجمع نیروها، انبارها و فرودگاه ها بكاررود. ترجیح داده می شد كه از كلاهك های هسته ای بر روی این موشك استفاده شود چرا كه دقت هدف گیری آن بسیار كم بود. به هرحال، در طی جنگ ایران-عراق و چند درگیری پس از آن اسكادها به ابزاری تبلیغاتی و سلاحی برای ایجاد دهشت مبدل شدند.

به ویژه در طی عملیات آزاد سازی كویت در سال 1991، عراق بارها خاك اسرائیل و عربستان سعودی را با موشكهای الحسین خود مورد اصابت قرارداد. الحسین گونه ای از اسكاد بود كه برد آن را افزایش داده بودند و عراق تهدید می كرد كه اتحاد نیروهای دوست آمریكا را  توسط آن درهم خواهد شكست. آمریكایی ها در آن زمان نتوانستند راهی مناسب برای متوقف كردن فعالیتهای دو تیپ عراقی كه این موشكها را به سمت اسرائیل شلیك می كردند بیابند. درعوض سعی كردند تا اسرائیل را از پاسخ به حملات عراق بازدارند، چرا كه ممكن بود اعراب به طرفداری از صدام برخیزند و در این آشوب، عملیات آزادسازی كویت  به آسانی تبدیل به یك منازعه اعراب-اسرائیل شود.

ایرانی ها از تجربیات خود و همچین تجربه حمله موشكی عراق به عربستان و اسرائیل درس آموختند. در ابتدای دهه 90 -همراه با همسایه های زیادی كه شروع به مسلح كردن خود با موشك كرده بودند- ایران پروژه توسه موشكهای بومی خود را به راه انداختند تا بتوانند موشك بالستیك میان بردی تولید كنند.

نتیجه این پروژه، تولید شهاب-3 بود. شهاب-3 موشكی با سوخت مایع و برد متوسط است و در میان موشكهای بالستیك ایران بیشترین برد را داراست. این موشك از دل همكاری موشكی مشترك ایران و كره شمالی در زمینه تحقیقات و توسعه موشكهای بالستیك -در دهه80- بیرون آمد. در آن زمان توسعه پروژه نودونگ بر اساس توسعه موشكهای اسكاد انجام می گرفت.


در صورتیکه علاقمند به مطالعه ی متن کامل این مقاله با فرمت پی.دی.اف هستید مبلغ3000 تومان به کارت

8102  7487  3375  6104

(رضا کیانی موحد بانک ملت) واریز کرده و تصویر فیش واریز یا شماره تراکنش را به ایمیل saboro2004@yahoo.comارسال فرمایید.