جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

گاهشمار برنامه ی فضایی هندوستان

رضا کیانی موحد

تقریبا 20 روز پیش، و همزمان با آماده شدن مردم ایران برای جشن رویدادی که خود در آن دخالتی نداشتند و چیزی نبود جز الطاف خفیه ی خداوندی، هندوستان با پرتاب موفقیت آمیز یک شاتل فضایی کوچک سبب غافلگیری جهانیان شد. متاسفانه با اینکه وضعیت ایران از نظر تکنولوژیهای فضایی در حد خوبی است بی برنامگی و نداشتن استراتژی درست سبب شده تا این صنعت بسیار حساس و مدرن امروزی در چند سال گذشته پیشرفت مناسبی نداشته باشد. مسئولان فعلی که تنها به فکر خرید هواپیما از شرکتهای بوئینگ و ایرباس هستند و توسعه ی صنعتی را به کلی به فراموشی سپرده اند و مسئولان قبلی هم که به جای تدوین استراتژی بیشتر به شعار دادن مشغول بودند. این که اعلام کنیم در فلان تاریخ فضانورد به خارج از جو می فرستیم و در فلان تاریخ اولین ایرانی با سفینه ی بومی و ساخت وطن پای بر کره ی ماه خواهد گذاشت بیشتر به شعار می ماند تا برنامه. برای داشتن برنامه اول باید مشخص شود که هدف ایران از توسعه ی صنایع فضایی چیست؟ آیا به دنبال این هستیم که توانایی نظامی خود را افزایش دهیم؟ به دنبال یافتن راهکاری برای تولید کریستالهای خاص هستیم که فقط در شرایط بی وزنی به آنها می توان دست پیدا کرد؟ آیا قرار است با پرتاب ماهواره های سخت دیگر کشورها وارد این بازار خاص و پر رقابت بشویم؟ یا به دنبال درمانی برای آلام و دردهای بشریت می گردیم؟ و گرنه فضانورد فرستادن که به خودی خود مشکلی را حل نمی کند. فوق فوقش می توانیم مانند خانم انصاری با پرداخت پول به کشورهای دیگر ،خصوصا کشور دوست و برادر چین، فضانوردان خود را به فضا بفرستیم، اگر هدف تنها پز دادن باشد.

به هرحال در میان سردرگمی ایران ،که در این حوزه شروع خوب و موفقی را داشت، هند و چین و بقیه ی کشورها با پیگیری برنامه های واقع گرایانه ی خود در حال اکتشاف کرات دیگر منظومه خورشیدی هستند. برای اینکه وضعیت فضانوردی این کشور روشن شود نگاه کوتاهی بیندازیم به برنامه های فضایی هندوستان:

1962-کمیته ی ملی تحقیقات فضایی توسط دپارتمان انرژی اتمی هندوستان تأسیس شد و مرکزی برای پرتاب موشکها در کرالا در نظر گرفته شد.

1963- اولین پرتاب موشک بومی در روز 21 نوامبر.

1969- تأسیس سازمان تحقیقات فضایی هندوستان.

1975- اولین ماهواره ی ساخت هندوستان در روز 19 آوریل توسط روسها به فضا فرستاده شد. این ماهواره آریابهاتا نام داشت.

1979- ماهواره ی نظارتی بهاسکارا-1 به فضا فرستاده شد. اولین آزمایش موشک ماهواره بر اس.ال.وی-3 با حمل ماهواره ی روهینی انجام شد که ماهواره در مدار قرار نگرفت.

1980- روهینی با موفقیت و توسط یک ماهواره بر ساخت هند در مدار زمین قرارگرفت.

1981-اولین فضانورد هندی ،راکش شارما، 8 روز در ایستگاه فضایی سالیوت-7 سپری کرد. او توسط سایوزتی-11 به فضا سفر کرد.

1999- اولین ارسال ماهواره برای کره و آلمان توسط موشکهای ساخت هندوستان.

2001- دست یافتن ماهواره برهای هندی به مدار ژئوسنکرون و قرار دادن ماهواره ی جی.ست-1 در این مدار.

2007- ارسال یک کپسول فضایی قابل بازیافت به فضا و بازیافت موفقیت آمیز آن. این کپسول قبل از ورود به جو زمین 12 روز در مدار بود.

2008- اولین مأموریت هندی ها به سوی کره ی ماه با مدارگرد چاندرایان-1. این مدارگرد در سطح ماه آب پیدا کرد. چاندرایان-1 دارای یک ماه نشین کوچک بود. این ماه نشین در روز 14 نوامبر تحت کنترل کامل بر سطح ماه فرود آمد و بدین سان هندوستان به چهارمین کشوری که توانسته است پرچم خود را بر روی ماه نصب کند تبدیل شد.

2009- پرتاب ماهواره ی ساخت یکی از دانشگاه های هندوستان (ماهواره ی ریست-2) برای اولین بار که قادر به تصویربرداری راداری از سطح زمین بود.

2011- راه اندازی ابرکامپیوتر بومی هندوستان با نام ساگا-220 توسط سازمان تحقیقات فضایی هندوستان.

2012- پرتاب یک ماهواره ی فرانسوی و یک ماهواره ی ژاپنی به مدار زمین توسط هندوستان.

2013- پرتاب اولین ماهواره از سیستم ناوبری ماهواره ای بومی هندوستان با نام آی.آر.ان.اس.اس (مشابه جی.پی.اس آمریکایی ها و گلوناس روسها) به فضا و قرار گرفتن آن در مدار زمین. این سیستم قرار است تا با فرستادن 9 ماهواره به مدار زمین تکمیل شود و نیاز هندی ها را به جی.پی.اس یا گلوناس برطرف کند.

2013- پرتاب اولین مدارگرد ساخت هندوستان به سوی کره ی مریخ با نام مانگالیان در روز 5 نوامبر. این مدارگرد در روز 24 سپتامبر 2014 به مدار مریخ رسید و تا به امروز به گرد سیاره ی سرخ می گردد. هندوستان پس از آمریکا، اروپا و روسیه چهارمین قدرت فضایی است که به مریخ رسیده است و اولین کشوری است که توانسته است در اولین کوشش خود در این مسیر موفق شود.

2014- ارسال دومین کپسول قابل بازیافت با موفقیت.

2014- اولین نمونه از فضاپیمای ساخت هندوستان به صورت بدون سرنشین و آزمایشی با موفقیت پرتاب شد. این سفینه 3 تن وزن داشته و می تواند تا 3 فضانورد را در درون خود جای دهد.

2016-پرتاب موفق یک نمونه ی کوچک از شاتل فضایی به صورت بدون سرنشین و بر زمین نشاندن مجدد آن پس از سفر به فضا به صورت خودکار.

تا انتهای ماه می2016 هندوستان با 46 پرتاب فضایی 111 ماهواره ی بومی و 57 ماهواره از کشورهای دیگر را به فضا فرستاده است. 29 ماهواره ی ساخت هند هم توسط کشورهای دیگر به فضا فرستاده شده اند. هندوستان ماهواره های 9 کشور را پرتاب کرده و اولین کشوری است که توانسته با یک موشک ماهواره بر ده ماهواره را در مدار قراردهد. آشکار است که این کشور در راه فضا شکستهایی نیز متحمل شده است.

برنامه های آینده:

2017- قرار  است تا یک مدارگرد به سوی ونوس ارسال شود.

2020- مانگالین-2 قراراست که به سوی مریخ ارسال شود. این مدارگرد دارای یک مریخ نورد هم می باشد.

2021- برنامه ریزی برای فرستادن اولین فضانورد هندی به فضا توسط یک فضاپیمای بومی.

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان