یکشنبه 15 خرداد 1390 08:31 ب.ظ نظرات ()

تاریخ:19 آگوست 1942

محل: دیپ، فرانسه

نتیجه: پیروزی آلمان

 

متخاصمین

بریتانیا

کانادا

ایالات متحده آمریکا

آلمان

فرماندهان

لوئیس مانتباتن فرمانده نیروهای مختلط

ناخدا هالت فرمانده ناوگان رزمی

مارشال هوایی ترافورد لی مالوری فرمانده عملیات هوایی

سرلشکرجان هامیلتون رابرتزفرمانده لشکر دوم پیاده کانادا

سرهنگ دوم جان درانفورد اسلیتر فرمانده هنگ سوم کماندو

 

فیلدمارشالفون روندشتت 

کنراد هاسه فرمانده لشکر 302 پیاده

استعداد رزمی

6086 نفر

69 اسکادران هواپیما

60 عراده تانک

252 فروند کشتی شامل 6 فروند ناوشکن کلاس هانت

1500نفر

200 فروند جنگنده

100 فروند بمب افکن

تلفات

3623 نفر کشته

761 مجروح و اسیر

550 کشته از پرسنل نیروی دریایی سلطنتی

49 عراده تانک

106 تا 119فروند هواپیما

1 فروند ناوشکن

33 فروند شناور مخصوص پیاده کردن نیرو

311 نفر کشته

280 نفر مجروح

46 تا 107فروند هواپیما

 

در آگوست1942 متفقین به دیپ -شهری در شمال فرانسه- حمله کردند. دیپ به صورت یک قتلگاه برای سربازان متفقین درآمد اما درسهای مهمی که از آن آموخته شد، در تهاجم روز دی -ششم ژوئن1944- به ساحل نورماندی بکارآمدند.

پس زمینه

تهاجم هیتلر به روسیه در سال 1941، دو دشمن قدیمی یعنی استالین و چرچیل را در کنارهم قرارداد. پس از اندک زمانی، حمله غافلگیرانه ژاپن به پرل هاربر باعث شد تا آمریکا هم به طرفداری از روسیه و بریتانیا وارد جنگ شود.

اما در آغاز سال 1942 وضعیت برای متفقین بسیار دشوار و ناامید کننده بود. ارتش سرخ ضربات سختی از ورماخت دریافت کرده بود و در حال فروپاشی بود. بریتانیا در نبرد هوایی متحمل خسارات زیادی شده بود و بمباران های سنگین لوفت وافه بر حجم این خسارتها می افزود. علیرغم میل آمریکایی ها به جنگ زمینی با نازیها، هیچ میدان جنگی در اروپا برای آنها وجود نداشت. هیتلر خاک اروپا را کاملا اشغال کرده بود و در حال ساختن استحکامات دفاعی در شمال فرانسه بود که کمی بعد به "دیوار آتلانتیک" معروف شد.

در این میان، روسها به چرچیل و روزولت فشار می آوردند که هرچه زودتر جبهه ای در غرب اروپا برپاکنند تا ارتش سرخ کمی از فشارهای ورماخت آسوده شود و تجدید سازمان کند. روزولت با تقاضای روسها کاملا موافق بود و به ژنرال مارشال و ژنرال آیزنهاور دستور داد تا نقشه تهاجم به خاک فرانسه را با نام رمز "پتک" آماده کنند. استالین فکر می کرد که چرچیل تعمدا از گشایش جبهه دوم در غرب اروپا جلوگیری می کند. روسیه و آلمان همدیگر را کاملا خسته می کردند تا بریتانیا بتواند پس از جنگ به عنوان کشور پیشتاز اروپا ظاهر شود. البته فکر استالین کاملا هم اشتباه نبود. اما چرچیل با تجربه ای که از عملیات آبی-خاکی گالیپولی در زمان جنگ جهانی اول به دست آورده بود، می دانست که حمله مستقیم به خاک اروپا جز تبدیل کانال مانش به جوی خون نتیجه ای دربرنخواهد داشت. چرچیل میزان توانایی های ورماخت را می شناخت و به توانایی های ارتش هایی بریتانیا و آمریکا کاملا واقف بود. در حقیقت، در آن زمان تنها برتری متفقین در دریاها بود -که آنهم اگر کمی غفلت می کردند توسط زیردریایی های آلمانی از کف می رفت- و بریتانیا و آمریکا هیچ شانسی برای مقابله زمینی با ارتش کارآزموده آلمان نداشتند.


در صورتیکه علاقمند به مطالعه ی متن کامل این مقاله با فرمت پی.دی.اف هستید مبلغ2000 تومان به کارت

8102  7487  3375  6104

(رضا کیانی موحد بانک ملت) واریز کرده و تصویر فیش واریز یا شماره تراکنش را به ایمیل saboro2004@yahoo.comارسال فرمایید.