یکشنبه 15 خرداد 1390 07:33 ب.ظ نظرات ()

دوستانی که تا به حال قسمت اول را مشاهده نکرده اند روی عبارت 

عملیات جوبیلی،تهاجم به دیپ(قسمت اول) کلیک بفرمایند.



نیروهای شرکت کننده در نبرد

·       بدنه نیروهای پیاده شده را سربازان لشکر دوم کانادا تشکیل می دادند. این لشکر شامل 3 هنگ پیاده، 1 هنگ زرهی و یک گروه ضدهوایی بود.

·        50 رنجر آمریکایی -متعلق به گردان اول رنجر- نیز در عملیات شرکت داشتند و این تهاجم اولین عملیاتی بود که آمریکایی ها با اشغالگران اروپا وارد کارزار مستقیم می شدند.

·       هنگ سوم کماندوی نیروی زمینی.

·       هنگ چهارم کماندوی نیروی زمینی.

·       20نفر از افراد هنگ دهم کماندوی بین المللی افراد این هنگ بیشتر شامل یهودیان آلمانی زبان بود که به بریتانیا مهاجرت کرده بودند.

·       هنگ الف کماندوی تفنگداران دریایی برای پشتیبانی لشکر دوم پیاده کانادا.

محدوده ای که باید مورد هجوم قرارمی گرفت به 6 ناحیه تقسیم شده بود و تسخیر هر ناحیه –طبق جدول زیر-  برعهده یک یا دو واحد گذاشته شده بود:

نیرو

ساحل

هدف

هنگ سوم کماندو

ساحل زرد(غرب)

برنوال/ آتشبارگوبلز- ولویل-سور-مر

هنگ سلطنتی کانادا

ساحل آبی

پویز/ آتشبار رومل

هنگ اسکاتلندی اسکس

هنگ چهاردهم زرهی کانادا

ساحل قرمز

دیپ

هنگ پیاده سبک سلطنتی هامیلتون

ساحل سفید

دیپ

هنگ ساسکاچوان جنوبی

هنگ کامرون کوهستانی ملکه

ساحل سبز

پورویل

هنگ چهارم کماندو

ساحل نارنجی(شرق)

واستریوال-کیوبرویل/ آتشبار هس

نقشه ای از نیروهای عمل کننده و محل تهاجم هرگروه

 ناوهای شرکت کننده در عملیات:

·       8 فروند ناوشکن، 1 فروند قایق توپدار، ناوگان نهم مین یاب، ناوگان سیزدهم مین یاب، 9 فروند کشتی پیاده کردن نیرو، 12 فروند قایق موتوری مسلح، 4 فروند قایق مسلح بخاری و 20 فروند قایق بزرگ( 7 فروند از کشتی های این ناوگان متعلق به حکومت فرانسه آزاد تحت فرمان مارشال دوگل بودند).

هواپیماهای متعلق به نیروی هوایی سلطنتی  که قرار بود پشتیبانی هوایی حمله را تامین کنند:

·       48 اسکادارن اسپیت فایر

·        8 فروند اسکادران هاریکن

·        2 اسکادران موستانگ

·        3 اسکادران تایفون

·        2 اسکادران بریستول بلنهایم

·        1 اسکادران بوفایتر

·        1 اسکادران بوستون

·        5 اسکادران بمب افکن بوستون

·        4 اسکادران بمب افکن بی-17 و 3 اسکادران اسپیت فایر از هوانیروز آمریکا نیز در عملیات شرکت داشتند.

نیروهای مدافعین در ساحل دیپ:

·       لشکر 302 پیاده نظام جمعی ارتش چهاردهم که این لشکر از 3 هنگ پیاده، 1 هنگ توپخانه، 1 گردان شناسایی، 1گردان شناسایی و 1 گردان مهندسی رزمی تشکیل شده بود.

·       آتشبارهای 216، 813، 770/2 (گوبلز) و یک گروه ضدهوایی سنگین که در ساحل  مستقر شده بودند.

·       هنگ 676 پیاده از لشکر 332 پیاده، لشکر دهم زرهی و 1 هنگ پیاده اس اس نیز در دسترس بودند که وارد درگیری نشدند.

واحدهای لوفت وافه که در عملیات شرکت کردند:

·       وینگ2 جنگنده

·       وینگ 26 جنگنده

·       وینگ 2 بمب افکن

·        گروه دوم از وینگ 40 بمب افکن

·        یک گروه هواپیمای شناسایی.

بیشتر جنگنده های آلمانی، شکاری های جدید فوکه ولف 190 و بمب افکنهایشان عمدتا دورنیر217 بودند.

بر روی کاغذ، متفقین بر آلمانها برتری عددی داشتند. اما این تنها قسمتی از داستان بود. برخلاف نبرد بریتانیا، اینبار هواپیماهای متفقین باید عرض کانال مانش را می پیمودند و برای انجام ماموریت خود سوخت و در نتیجه زمان کمی در اختیار داشتند. اما هواپیماهای آلمانی از فرودگاه های نزدیکتری پرواز می کردند و می توانستند در هنگام نیاز برای تجدید سوخت و مهماتشان به فرودگاه ها بازگردند. در طی عملیات، این مسئله برتری عدی هواپیماهای متفقین را تحت شعاع خویش قرارداد.


رهسپاری

روز 18 آگوست، آخرین روز مناسب از نظر جذر و مد برای عملیات متفقین بود. در 17 آگوست، 24 کشتی مخصوص پیاده کردن نیرو( Landing Ship) بر روی عرشه هایشان تانکهای جدید چرچیل را قرار داده بودند. 60 اسکادران جنگنده به همراه 7 اسکادران جنگنده بمب افکن و بمب افکن در پایگاه هایشان آماده بودند. قسمت عمده ای از پوشش هوایی توسط جنگنده های اسپیت فایر صورت می گرفت. سنگین ترین توپهایی که در دریا بود، توپهای 4 اینچی ناوشکنها بود که به همراه قایقها و کشتی های کوچکتر حرکت می کردند. در شب 18 آگوست، 252 فروند کشتی سربازان و تجهیزاتشان را بارزدند و از 4 بندرجنوبی بریتانیا به راه افتادند. آنها در پشت سر کشتیهای مین روب و در سکوت رادیویی حرکت می کردند. در ساعت 3بامداد 19 آگوست، آنها به 8 مایلی ساحل دیپ رسیدند درحالیکه ظاهرا هنوز کشف نشده بودند.

کاروان دریایی متفقین در حال حرکت به سمت بندر دیپ

دود استتار تولید شده توسط کشتی های بریتانیایی

یورش

تهاجم به خوبی آغاز شد. 5000 مرد در ساعت 3:30 در درون لندینگ کرافتهایشان بودند و 5 دقیقه بعد به سوی ساحل به راه افتادند. سپس مشکلات آغازشدند. قایقها باید در یک ستون پشت سر قایقهای توپدار به راه می افتادند. قایقهای هنگ سلطنتی کانادا پشت سر یک قایق توپدار اشتباه ردیف شدند که بدین معنی بود که آنها به ساحلی اشتباه می روند. در تاریکی شب، 20 دقیقه طول کشید تا این اشتباه برطرف شود. سپس قایق توپداری که هنگ سوم کماندو را به برنوال هدایت می کرد ناگهان از میان 5 قایق مسلح آلمانی سردرآورد. در پی تعقیب و گریز، قایق توپدار از بین رفت و 20 قایق پشت سرش بدون آتش پشتیبانی ماندند. در طی این مدت، 20 قایق نامبرده در تاریکی با مهارت پراکنده شدند. به هرحال، برای آلمانی هایی که در ساحل بودند محال بود که صدای تیراندازی را نشنوند. حمله ای در برنوال بر علیه آلمانی ها انجام نشد و غافلگیری از بین رفت. فرمانده آلمانی پیامی به مرکز فرستاد که منجر به فرمان "آماده باش جنگی" در پادگان دیپ درست 45 دقیقه قبل از پیاده شدن کانادایی ها شد.

به هرحال، یکی از قایقهای هنگ سوم کماندو توانست بدون ایجاد سروصدا به ساحل برسد و 20 سرباز داخل آن توانستند آتشبارگوبلز را پاکسازی کنند. چون این سربازان تنها به سلاح های سرد مسلح بودند نتوانستند توپها را از بین ببرند و در نتیجه به شکار خدمه توپها پرداختند.

از سوی دیگر افراد هنگ چهارم کماندو اهدافشان را در ساحل نارنجی نابود کردند. بیشتر افراد آن سالم به وطن بازگشتند و حمله آنها الگویی برای طرح حملات آبی-خاکی آینده شد.

 

یک سرباز آلمانی در حال حرکت از میان کشته شدگان متفقین. قسمت پشت یک دستگاه تانک چرچیل در سمت چپ تصویردیده می شود.

درجای دیگر، صدای تیراندازی، انجام یک حمله را به آلمانها اخطار داد. پیاده شدن در ساحلهای دیگر به صورت یک فاجعه درآمد. هنگ سلطنتی کانادا در ساحل آبی پیاده شدند که توسط گلوله مسلسلهای آلمانی شخم زده می شد. هنگ؛ 20 دقیقه به خاطر قایق توپدار معطل شده بود و سربازان مجبور شدند تا در نور روز پیاده شوند و  در نتیجه بهایی سنگین پرداختند. از میان 27 افسر و 516 سربازی که در ساحل پیاده شدند؛ تنها 3 افسر و 57 سرباز نجات یافتند. 225 نفر از آنها کشته و 264 نفرشان اسیر شدند. این ساحل تنها توسط 60 سرباز آلمانی دفاع می شد که هیچگاه به نیروی کمکی نیاز پیدانکردند.

در سمت دیگر شهر در پورویل، هنگ کامرون کوهستانی ملکه و هنگ ساسکاچوان جنوبی با تلفاتی اندک در ساحل سبز پیاده شدند. پیشروی آنها به سمت شهر متوقف شد و هر دو هنگ با افزایش تلفات ناچار به عقب نشینی شدند. شجاعت خدمه لندینگ کرافتها اجازه داد تا 341 نفر نجات پیدا کنند. 141 نفر از افراد این دو هنگ کشته و بقیه آنها اسیر شدند.

سربازان کانادایی کشته شده در ساحل دیپ. در پشت آنها یک دستگاه تانک چرچیل و در پس زمینه عکس، سمت راست یک فروند لندینگ کرافت دیده می شوند.

متفقین نتوانستند کوششی برای پیاده شدن با پوششی مناسب انجام دهند. بمباران هوایی با این حقیقت که تمام ساحل را با یک دود مصنوعی پوشانده بودند مختل شد. به هرحال، این دود بدین معنی بود که خلبانان نمی توانند به اندازه کافی سربازان را بر روی زمین پشتیبانی کنند. ناوشکنهای حاضر در دریا نیز دچار همین مشکل بودند. هنگامی که چهار ناوشکن کالپ، فرنی، برکلی و البرایتون به صورتی خطرناک به ساحل نزدیک شدند، توپهای 4 اینچی آنها برای مقابله با توپهای انبوه آلمانها کفایت نمی کرد.

تانکهای چرچیل از کارافتاده در ساحل دیپ

حمله اصلی توسط هنگ چهاردهم زرهی کانادا انجام شد. این هنگ از پشتیبانی هنگ اسکاتلندی اسکس در جناح چپ خود و هنگ پیاده سبک سلطنتی هامیلتون در جناح راستش برخوردار بود. از تانکهایی که برای شرکت در حمله بارگیری شده بودند کمی استفاده شد. حمله آنها 30 دقیقه پس از حملات جناحی به سواحل زرد و نارنجی انجام شد و هر 3هنگ با آتشی شدید مواجه شدند. هنگ اسکاتلندی اسکس 121 نفر کشته و تعداد زیادی مجروح و اسیر داشت. در جایی که تانکها بر ساحل پیاده شدند و گرفتار آتش ضدتانک آلمانها نشدند، موانع ساخته شده در ساحل حرکت آنها را دشوار می ساخت. مهندسین هنگ سلطنتی کانادا بیشترین کوشش خود را کردند تا به تانکهای مصیبت زده -در شرایطی مرگبار- یاری رسانند. از 314 مهندس هنگ سلطنتی کانادا که در دیپ به خشکی پای گذاشتند، 189 نفر کشته یا مجروح -60% تلفات- شدند. از 24 شناور حمل تانک، 10 فروند توانستند تانکهایشان را -که در مجموع 28 تانک می شد- پیاده کنند. 2 تا از تانکها در قسمت عمیق آب پیاده شدند و از کار افتادند. 15تانک توانستند از موانع و خندقهای آلمانها عبورکنند اما با آتش ضدتانک آلمانها متوقف شدند. بعضی از تانکها از کارافتادند و بعضی به ساحل بازگشتند تا عقب نشینی را پوشش دهند.

یک فروند تانک چرچیل اسقاط شده در حین عملیات جوبیلی

یکی از مشکلات جدی برای فرماندهان نیرو -که در عرشه ناوشکن کالپ- حضور داشتند، رخ داد. هیچ اطلاعات مناسبی از ساحل به دست آنها نمی رسید. بسیاری از فرماندهان میدان کشته شده بودند و اطلاعات مناسبی به  عقب نمی رسید. بنابراین، برای مدتی، سرلشکررابرتز -فرمانده نیروهای پیاده شده- و ناخدا هالت -فرمانده ناوگان رزمی- از آنچه که اتفاق افتاده بود اطلاع اندکی داشتند. در ساعت 7صبح و دیرهنگام، 584 فرد از "لس فوسیلریس مونت رویال" به ساحل فرستاده شدند که تنها 125 نفر از آنها جان به دربردند. رابرتز به 369 کماندوی ذخیره اش -از افراد کماندو تفنگداران دریایی- دستور داد تا دوباره حمله به ساحل سفید را تکرار کنند. این دستور ناشیانه رابرتز که ناشی از کم تجربگی او بود، تلفات وارد شده به نیروی مهاجم را بیشتر کرد. رابرتز در جنگ جهانی اول افسر توپخانه بود و درهنگام آغاز جنگ دوم جهانی سرهنگ توپخانه هنگ "توپخانه اسبی سلطنتی کانادا" بود. هیچ یک از کماندوهایی که پای بر ساحل گذاشت نتوانست بیشتر از چند متر در ساحل پیشروی کند. فرمانده این واحد سرهنگ دوم جوزف فیلیپ دستور بازگشت به لندینگ کرافتهایش داد. لندینگ کرافت او به همراه چند شناور دیگر هدف قرارگرفتند و خود وی کشته شد.

یک خبرنگار کانادایی به نام راس مونرو نوشت:" تمام آسمان و دریا به صورتی دیوانه کننده به هرج ومرج دچار شده بود. یک بمب افکن یونکرس88، بمبی بر فرازناوشکن برکلی رها کرد. بمب به وسط کشتی اصابت کرد و آن را درهم شکست. نخستین آمریکایی صدمه دیده در جنگ اروپا -سرهنگ دوم سینگر- از روی پل کشتی به روی دماغه جلوی آن پرت شد. او یک پایش را از دست داد که تا هنگام غرق شدن ناوشکن بروی آب شناور مانده  بود."

در ساعت 9 کاملا آشکار شده بود که در ساحل چه پیش آمده است و در ساعت 10:50 دستور عقب نشینی صادرشد. درحالیکه سربازان به صورت عملی برای یک عقب نشینی با برنامه تمرین کرده بودند، آنچه در دیپ اتفاق افتاد به صورت اساسی نشان داد که بسیاری از آنان توانایی عقب نشینی در کوتاه ترین زمان را ندارند. در ابتدای بعد ازظهر، آنان که جان سالم به دربرده بودند در راه بازگشت به بریتانیا بودند. سفر بازگشت بدون حادثه ای انجام شد و آلمانها به دلیل پوشش هوایی متفقین در فکر تعقیب ناوگان متفقین نبودند. در ساعت 17:40 روندشتت پیامی به هیتلر مخابره کرد:" هیچ فرد مسلحی از نظامیان انگلیسی در خاک فرانسه وجود ندارد. انگلیسی ها دیگر هرگز به چنین کاری دست نخواهند زد."

 

ساحل بندر دیپ پس از تهاجم متفقین

پس از نبرد

تهاجم دیپ به قیمت جانهای بسیاری تمام شد. از 6000سربازی که در عملیات پیاده سازی شرکت داشتند، 4384 نفر -73%-کشته، مجروح یا اسیر شدند. تمام تجهیزاتی که در ساحل پیاده شدند از بین رفتند. نیروی دریایی سلطنتی 550 مرد و 34 شناور را از دست داد. نیروی هوایی سلطنتی در بزرگترین نبرد هوایی یک روزه در طی جنگ، 2617 سورتی پرواز انجام داد و 106 هواپیمایش سقوط کردند.

ژنرال بروک -که در زمان تهاجم به همراه چرچیل در قاهره بود- با شنیدن میزان تلفات گفت:" این درسی است برای آنها که بر یوش به فرانسه اصرار می ورزند." آیزنهاور اظهار کرد که تهاجم به دیپ چشم اندازی از نبرد و پیروزی آسان در سواحل فرانسه پدید نیاورد. چرچیل به هدف خود رسیده بود و آمریکایی ها عبور از کانال مانش را تا قبل از سال 1944 غیرممکن پنداشتند. حال، او توانست همکاری کامل آمریکایی ها را در عملیات شمال آفریقا و مدیترانه به دست آورد. چرچیل بعدتر نوشت:

" در نگاه به گذشته، خسارات ناشی از این اقدام به یاد ماندنی را می توان نسبت به نتایج حاصل از آن غیرقابل قیاس دانست. قضاوت در مورد این مسئله صرفا بر مبنای فوق غلط است. در تاریخ جنگ، دیپ جای خاصی برای خود اشغال می کند و فهرست خسارات ناراحت کننده آن نباید سبب شود که نبرد دیپ را در ردیف شکستها طبقه بندی کنیم. این نبرد، یک تهاجم تجسسی پرهزینه بود، اما بی ثمر نبود. از دیدگاه تاکتیکی، این نبرد تجربه ای عظیم به حساب می آید و بسیاری از کمبودهای آتی را روشن ساخت. این تهاجم به ما آموخت که انواع مختلفی از وسایل و ابزار حمل و نقل دریایی را در زمانی مناسب برای استفاده های آتی بسازیم. همچنین ارزش حمایت قوی توپهای دریایی را به هنگام پیاده شدن نیرو درک کردیم و تکنیکهای بمباران دریایی و هوایی ما بهبود یافت. مهمتر از همه، این حمله نشان داد که ابتکارات و شجاعت فردی ، بدون سازماندهی و آموزش مشترک اثری به بار نخواهد آورد و راز موفقیت در انجام کارجمعی است. این شرایط تنها وقتی قابل حصول است که تشکیلات سازمان یافته و آموزش دیده ای برای عملیات همزمان آبی-خاکی وجود داشته باشد. ما تمام این درسها را به جان خریدیم.

از نظر استراتژیک، این حمله سبب هوشیارکردن آلمان ها نسبت به خطر در تمام طول سواحل فرانسه اشغالی شد. این امر باعث معطل شدن نیروها و منابع آلمان در غرب گردید و مقداری از فشار وارد بر روسیه را کاهش داد. درود بر آنان که در این راه کشته شدند! فداکاری آنها بی ثمرنبود."

در اولین هفته سپتامبر 1944، لشکر دوم پیاده توانست دیپ را آزاد کند و کمی پس از آن یک رژه پیروزی در دیپ برگزارکرد.

درس ها و آموزه ها

اما از دیپ چه درسهایی آموخته شد؟ به وضوح؛ حیاتی ترین درسی که فراگرفته شد، ایجاد انعطاف پذیری در اجرای عملیاتهای آینده بود. دوم اینکه، قدرت توپهای دریایی در برابر توپهایی که در استحکامات ساحلی موضع گرفته بودند بسیار بی تاثیر بود. هس و گوبلز هیچکدام نابود نشدند و آتش تهیه ای که ریختند موجب مرگ بسیاری در ساحل دیپ شد. این درس باعث شد تا در تهاجم به نرماندی توپهای مستقر در استحکامات ساحلی قبل از پیاده شدن نیروها به سختی مورد حمله واقع بشوند.

یکی از نتایج تهاجم به دیپ این بود که هیتلر باور کرد که هرگونه پیاده شدن آتی متفقین در یک بندر اتفاق خواهد افتاد تا متفقین بتوانند با استفاده از تاسیسات بندری نیروهای بیشتری را وارد معرکه کرده و سرپل خود را محکم کنند. در نتیجه این تصور غلط، ورماخت تمام نیروهای اصلی و استحکامات خود را در بنادر و اطراف آنها متمرکز کرد و دفاع از سواحل بین بندرها به فراموشی سپرده شد. درعوض، استراتژیستهای متفقین فهمیدند که حمله جبهه ای به بنادری که دفاعی قدرتمند دارند غیرمعقول است و تصمیم گرفته شد که چنین حمله ای دیگر انجام نشود.

درس دیگری که متفقین گرفتند این بود که اجرای حمله آبی-خاکی بدون شناسایی کامل مواضع و استعداد دشمن اشتباه است و از آن مهمتر اینکه طرح حمله باید کاملا مخفی و غافلگیرکننده باشد. برای تهاجم بعدی به خاک اروپا هیتلر باید کاملا فریب می خورد و سرویسهای اطلاعاتی بریتانیا توانستند به این هدف دست پیداکنند. هیتلر تا چند روز پس از حمله به نرماندی، آن را یک حمله ایذایی می دانست و فکر می کرد که حمله اصلی متفقین به کالی خواهد بود.

بر اساس تجربیات حاصل از این یورش بریتانیا به توسعه ادوات زرهی دست زد که برای واحدهای مهندسی رزمی طراحی شده بودند و در تهاجم به نرماندی نقش موثری را بازی کردند. در ارتباطات ساحل-دریا نیز بهبودهای زیادی داده شد و کشتی ها بزرگتری طراحی شد تا بتوانند استحکامات ساحلی را به صورتی موثرتر بمباران نمایند.

مزار سربازان کانادایی کشته شده در تهاجم به دیپ

سنگ یادبود کشته شدگان کانادایی نصب شده بر ساحل دیپ


مترجم و محقق :رضا کیانی موحد

در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.

منابع:
http://en.wikipedia.org/wiki/Dieppe_Raid
http://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Jubilee_order_of_battle
http://www.historylearningsite.co.uk/dieppe_1942.htm
حصاری از فریب،