جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

الکساندر سووروف؛ قسمت سوم

سووروف در ایتالیا

 

سووروف چند سالی  را در املاکش گذارند. او تاکتیکهای جدید ارتش روسیه را نقد می کرد و بعضی از انتقاداتش به گوش پل رسید. سووروف به صورت نامحسوس تحت نظر قرار گرفت و نامه هایش تفتیش می شد. به هرحال در سال 1799 پل ناچار شد که سووروف 70 ساله را دوباره به خدمت بخواند تا در برابر ارتش های انقلابی فرانسه  در ایتالیا صف آرایی کند زیرا متحدین اتریشی پل تنها سووروف را برای فرماندهی ارتش مشترک خود با روسها مناسب می دانستند. قرار شد که 50 هزار نفر سرباز روسی برای اولین بار در تاریخ روسیه وارد مرکز اروپا بشوند و با کمک 60 هزار سرباز اتریشی فرانسوی ها را از مرکز و شمال ایتالیا بیرون کنند. فرانسویها در حدود 60 هزار نفر نیرو در ایتالیا داشتند که البته تعداد زیادی از آنها را مزدوران غیرفرانسوی و متحدین فرانسه تشکیل می دادند.

نبردهای شمال ایتالیا قبل از ورود سووروف به منطقه و توسط اتریشها در روز 26 مارس 1799 و با نبرد ورونا آغاز شد. این نبرد با نتیجه ی مساوی به پایان رسید. پس از ورونا، پال کرَی ،فرمانده ی سپاه اتریش، توانست فرانسوی ها را در نبرد ماگنانو (5 آوریل) شکست دهد. این شکست روحیه ی فرانسوی ها را به شدت تخریب کرد و فرمانده ی آنان ،شیرر، را وادار به عقب نشینی کرد. سووروف با یک راهپیمایی سریع در روز 14 آوریل به ویچنزا رسید و فرماندهی نیروهای مشترک روس و اتریش را در دست گرفت. تمام فرماندهان اتریشی ،و همچنین گراند دوک کنستانتین پسر تزار، تحت فرمان او قرارگرفتند. در این مرحله از نبرد عمده ی قوای او را اتریشی ها تشکیل می دادند. با شکست فرانسوی ها در نبرد ماگنانو سووروف فون کرای اتریشی را به همراه 40 هزار نفر برای محاصره ی 10 هزار سرباز فرانسوی ،که به دژ مانتوآ عقب نشینی کرده بودند، اعزام کرد.


http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/184/551922/firststage.png

نبرد در ایتالیا با یک سری موفقیت برای سووروف آغازشد. در روز 27 آوریل سووروف مورا ،جانشین شیرر، را در نبرد کاسانو شکست داد. مورا سربازان اندکی را در میلان باقی گذاشت و عقب نشست. سووروف قسمتی از قوای اتریشی را به محاصره ی میلان گماشت و 2 هفته بعد به سوی تورین حرکت کرد. میلان در روز 24 می سقوط کرد. در همان روز سقوط میلان شهرهای جنوب دژ مانتوآ نیز به دست اتریشیها افتادند. پس از این موفقیتها شاه ساردنی به سووروف مقام شاهزاده ی خاندان ساووی را اعصا کرد. فون کلانو به همراه 6 هزار نفر به کمک محاصره کنندگان مونتوآ فرستاده شدند و کنت فون بلگراد به همراه 20 هزار نفر از سوئیس فراخوانده شدند که در روز 5 ژوئن به میلان وارد شدند.

همزمان با ورود سووروف به صحنه ی نبرد، مدیران انقلابی فرانسه به ژنرال مک دونالد در ناپل دستور دادند تا نیروهایش را جمع کرده و به کمک سربازان فرانسه به سمت شمال ایتالیا حرکت کند. او تمام نیروهای در دسترس را جمع کرد و در ماه می از فلورانس و رم عبورکرد. مک دونالد به جای حرکت از کناره ی غربی شبه جزیره ترجیح داد تا با عبور از سمت شرق سلسله جبال آپنین، قوای مشترک روس و اتریش را از وسط بشکافد و راه خود را به سمت شمال بگشاید. برای رسیدن به موفقیت بیشتر، مک دونالد از مورا درخواست کرد تا از جنوآ به سمت پیاچنزا حرکت کند تا در آنجا هر دو سپاه دست به دست بدهد. مورآ در مستقر بود. مک دونالد با حرکت خود به سمت شمال غرب توانست یک لشکر اتریشی را در نبرد مودنا (12 ژوئن) شکست دهد. سووروف که اتحاد بین دو ارتش فرانسوی را نزدیک می دید تصمیم گرفت تا ابتکار عمل را در دست گرفته و ابتدا کار مک دونالد را یکسره کند.


در نتیجه، سووروف به سمت جنوب شرقی چرخید  ولی به فون بلگراد دستور داد تا به الساندریا بیاید تا عقبه سپاهش را در برابر مورآ حفظ کند و یک لشکر 10 هزار نفری را نیز در شمال قرار داد تا مواظب گذرگاه های مرز سوئیس باشند. سووروف در روز 11 ژوئن به شهر آستی رسید و 5 روز بعد از کاستلنوو شریویا عبور کرد. او توانست 56 کیلومتر را در عرض 24 ساعت طی کند. در روز 16 ژوئن طلایه داران مک دونالد به پیاچنزا رسیدند. سووروف به ژنرال اتریشی اوت ،فرمانده مدافعین، دستور داد تا با آتش و حرکت عقب نشینی کند. درگیری بین دو سپاه در روز 18 ژوئن آغاز شد و در نهایت سووروف مک دونالد را در کنار رود تریبیا (17-20 ژوئن) وادار به شکست و فرار به سوی پارما کرد.

سپاه ناپل به گونه ای تار و مار شد که سووروف با خیال راحت به سمت غرب چرخید (23 ژوئن ) تا کار مورآ را یکسره کند. سووروف ژنرال اوت را به تعقیب سپاه ناپل فرستاد و خود به دنبال مورآ به راه افتاد. با فرار مک دونالد تمام ایتالیا سقوط کرد. ناپل در روز 15 ژوئن و رم در روز 21 سپتامبر تسلیم قوای مشترک شدند. تورین در روز 20 ژوئن(همزمان با شکست مک دونالد) تسلیم شد. دژ مانتوآ هم در روز 28 جولای تسلیم شد. در روز 27 ژوئن سووروف برای پوشش دادن محاصره ی الساندریا و تورتونا دوباره به غرب بازگشته بود.

مورآ در روز 20 ژوئن از لاک دفاعی خارج شد و ضربه ای به فون بلگراد در مارنگو وارد کرد اما با شنیدن خبر شکست مک دونالد ترجیح داد تا دوباره در لاک دفاعی فرو رود. سووروف قصد داشت تا اول به حضور فرانسوی ها در جنوآ خاتمه دهد اما فرانسیس ،شاه اتریش، اعتقاد داشت که تصرف دژهای ایتالیا دارای اولویت بیشتری است. سووروف هم از دست وین ،که در کار او مداخله می کرد، دلخور شد.

مورآ ،که نتوانسته بود جلوی سووروف را بگیرد، جای خود را به ژوبرت داد(4آگوست) چرا که مدیران انقلاب فکر می کردند که رهبری ژوبرت بر سپاه 40 هزار نفری ایتالیا می تواند اوضاع را دوباره به شکل اول بازگرداند.

پایان محاصره ی الساندرایا (21 جولای) و ماتوآ(30 جولای) سبب شد تا 30هزار نفر از سربازان سووروف آزاد شوند. به کرای دستور داده شد تا سپاهیانش را با بیشترین سرعت به بدنه ی اصلی سپاه متحد ملحق کند. سووروف 14 هزار نفر از سربازانش را به همراه فون کایم در غرب پیدمونته و 11 هزار نفر را به همراه فون فوتاک در شمال و نزدیک مرز سوئیس مستقر کرد.  سووروف 5 هزار نفر هم در جنوب شرقی جنوآ مستقر کرد تا راه گریز ژوبرت به مرکز ایتالیا را سد کند.

فرماندهان ژوبرت ترجیح می دادند تا رسیدن قوای کمکی صبر کنند اما ژوبرت در اجرای دستور پاریس عجله داشت. طلایه داران ژوبرت با عبور از تنگه ی بوچتا در روز 13 آگوست به  نُوی رسیدند. ژوبرت موضع مناسبی را برای دفاع اشغال کرده بود و ترجیح داد تا با سپاه پرتعداد تر سووروف مصاف بدهد.  او جانش را در این قمار از دست داد. مورای هدایت سربازان شکست خورده را برعهده گرفت و آنها را به جنوآ بازگرداند. سالها بعد از مورا ،که در نبرد نوی حاضر بود، درباره ی سووروف پرسیدند. مورا پاسخ داد: "درباره ی ژنرال ثابت قدمی که به درجه ای مافوق انسانیت رسیده و حاضر است به جای عقب نشینی خود و سربازانش را قربانی کند چه می توان گفت؟" در نتیجه ی عملیات نظامی سووروف فرانسوی ها از خاک ایتالیا رانده شدند و تنها باریکه ای از نواحی ساحلی آلپ و بندر جنوآ در دستشان باقی ماند.

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان