جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

بندر مصنوعی مالبری


رضا کیانی موحد

دیوار بزرگ چین، قلعه های سنگی قرون وسطی، ناوهای هواپیمابر و... سازه های عظیمی هستند که به دست انسان ساخته شدند و همگی آنها در خدمت جنگ بوده و هستند. اما شاید مهجورترین و در عین حال یکی از عظیم ترین ساخته های دست بشر که فقط و فقط برای استفاده در جنگ ساخته شده بندر مصنوعی مالبری باشد.

در روز 19 آگوست 1942 نیرویی تقریبا به استعداد 2 تیپ پیاده و یک گردان تانک در نزدیکی شهر دیپ در فرانسه ی اشغالی به ساحل وارد شدند. اگرچه تهاجم بریتانیا برای اشغال شهر دیپ با شکست روبروشد و مهاجمین تقریبا نیمی از استعداد خود را از دست دادند و عقب نشستند اما این حمله ی نافرجام بی نتیجه هم نبود. در گام اول چرچیل می خواست برآوردی از مدافعین آلمانی و روشهای دفاعی آنها در سواحل شمال اروپا بدست آورد. اینکه تجهیزات دفاعی آلمانها در سواحل چه هستند؟ نیروهای مدافع چه ارتباطاتی با یکدیگر و با نیروهای ذخیره در پشت جبهه دارند؟ در هنگام پیاده شدن نیروی مهاجم این نیروها چگونه واکنش نشان می دهند؟... و دست آخر اینکه زنجیره ی فرماندهی آلمانها چگونه رفتار می کنند؟ سوالاتی بود که این تهاجم باید به آنها پاسخ می دادند. سوال بعدی چرچیل نیازهای عملیاتی (اعم از سلاح، تدارکات، آتش تهیه، پشتیبانی هوایی و...) برای اجرای موفقیت آمیز یک تهاجم آبی-خاکی بزرگ بود. تجهیزاتی که در تهاجم دیپ بکاربرده شدند سبب شد تا چرچیل دستور ساخت طیف وسیعی از تجهیزات (مثلا تانکهای آبی-خاکی) را بدهد تا در تهاجم نهایی متفقین به اروپا بکار برده شوند. اما دلیل سوم تهاجم چرچیل به دیپ اجرای یک عملیات فریب بود. هر کسی که با اصول عملیات آبی-خاکی آشنا باشد می داند که با اشغال یک سرپل مناسب توسط نیروی تک ور تازه مشکلات مهاجمین آغاز می شوند. نگهداری سرپل و دفع ضدحملات مدافعین نیاز به یک تلاش طاقت فرسای لجستیکی از سوی مهاجمین دارد. در اندک زمانی باید حجم عظیمی از سلاح، ادوات زرهی، آذوغه، مهمات و همچنین نیروی تازه نفس در سرپل پیاده بشوند و چنین عملیاتی عملا با کشتی های نسبتا کوچک آبی-خاکی امکان پذیر نیست. چاره ی کار این است که گرفتن سرپل در یک بندر و یا نزدیکی یک بندر انجام شود تا با اشغال تجهیزات بندر بتوان این عملیات پشتیبانی را با دقت و سرعت اجرا کرد.

اجرای عملیات تهاجی ،موسوم به عملیات جوبیلی، در نزدیک شهر بندری دیپ این پیام را به هیتلر می داد که تهاجم اصلی متفقین در نزدیکی یکی از بنادر بزرگ اروپا اجرا خواهدشد در حالیکه چرچیل قصد داشت پیاده شدن در خاک اروپا را به دور از بنادر این قاره انجام دهد. این تمهید سبب می شد تا هیتلر توجه خود را از سواحل نسبتا دوردست اروپا به سمت بنادر این قاره ببرد و امکانات دفاعی بیشتری را به بنادر اختصاص بدهد. در نتیجه، مهاجمین می توانستند در ساعات اولیه ی تهاجم آبی-خاکی خود سرپلهای لازم را اشغال کرده و گسترش دهند. اما این تمهید همچنان مشکل اصلی را باقی می گذاشت: نیاز به پشتیبانی این تعداد از سربازان و تجهیزات بندری مورد نیاز. برای رفع این مشکل وزارت دریاداری دستور داد تا دو بندر مصنوعی ساخته شود تا پس از اشغال سرپلها توسط نیروی تک ور این بنادر به سواحل اروپا برده شوند و عملیات تخلیه ی مهمات و آذوغه توسط این بنادر مصنوعی صورت پذیرد.



بنادر مصنوعی ،که نام مالبری را بر آنها نهادند، یکی از جاه طلبانه ترین پروژه های چرچیل در طی جنگ جهانی دوم بود. مالبری-الف باید در ساحل اوماها (برای آمریکایی ها) و مالبری-ب باید در ساحل گولد بیچ (برای بریتانیایی ها و کانادایی ها) نصب می شدند. پس از عملیاتی شدن هر دو بندرگاه باید عملیات تخلیه ی 7هزار تن ماشین آلات و تجهیزات در روز توسط آنها صورت می گرفت.

هر بندر مالبری از 3 جزء اصلی تشکیل شده بود. جزء اول، موج شکن بود که خود از 3 جزء دیگر تشکیل شده بود. قسمت عمده ی این موج شکن جعبه های بزرگ سیمانی بودند که باید به نزدیک ساحل برده شده و در آنجا غرق می شدند. این جعبه های بزرگ مانند دیواره ای از هجوم امواج آب دریا به درون تأسیسات بندر جلوگیری می کردند. علاوه بر این جعبه ها ،که نام فونیکس بر آنها نهاده بودند، قرار بود تا  با غرق کردن کشتی های اسقاطی این موج شکن کامل تر شود. این موج شکن گوزبری نام گرفت و قرار شد تا 70 فروند کشتی برای آن در نظر گرفته شود. قسمت آخر موج شکن نیز بمباردون نام داشت و از نصب تعدادی قطعات بزرگ فولادی که سطح مقطع صلیبی داشتند و به یکدیگر وصل می شدند ساخته می شد. قطعات بمباردون به کف دریا وصل می شدند و مانند یک دیواره به طول یک مایل عمل می کردند. مجموع قطعات این موج شکن را می توانید در تصویر زیر با حرف A مشاهده کنید.


http://s3.picofile.com/file/8288994592/Mulberry_harbour.jpg

نمای هوایی از بندرمالبری و اجزای اصلی آن


http://s1.picofile.com/file/8288994768/Phoenix_Caisson_D_Day_Mulberry_Harbour_01.jpg

قطعات غول پیکر فونیکس


http://s4.picofile.com/file/8288994600/Mulberry_Harbour_Phoenix_Caisson_in_position1.jpg

قطعات فونیکس در کنار هم و آماده برای غرق شدن




http://s3.picofile.com/file/8288994568/Bombardons_under_construction_740x559.jpg

قطعات فلزی بمباردون

پس از تأمین یک محیط مجزا از دریا، اسکله ی تخلیه جزء دوم بندر مالبری بود که در تصویر بالا با حرف B مشخص شده است. این بارانداز از قطعات شناوری ساخته می شد که با پایه هایی به کف دریا متصل می شدند و عملیات تخلیه ی بار و نفرات بر روی آنها اجرا می شد.


http://s3.picofile.com/file/8288994676/mulberry_harbour_whales2.jpg

بارانداز


جزء آخر این بندرگاه هم راه هایی بود که باید اسکله را به ساحل متصل می کردند. این راه ها ،که در تصویر با حرف C مشخص شده اند، عبارت بودند از پلهای فلزی بزرگی که هر یک 24 متر طول داشتند. این پلهای فلزی وال نام گرفتند و دارای پایه هایی شناور بودند که با جزر و مد آب دریا بالا و پایین می رفتند. در نهایت ساخت هر کدام از این بندرگاه ها نیاز به 144 هزارتن بتن، 85 هزار تن ماسه و 105 هزار تن فولاد داشت.


http://s1.picofile.com/file/8288994668/Mulberry_Harbour_Whale2.jpg

راه های اتصال بارانداز به خشکی



12 روز پس از تهاجم متفقین به ساحل نرماندی ،معروف به روز دی، هر دو اسکله در ساحل نرماندی نصب شده بودند و قرار بود تا زمانی که متفقین بندر شربورگ را اشغال کنند پیاده کردن ملزومات نیروی تک ور در بندرمالبری انجام شود. اما از بخت بد آمریکایی ها مالبری-الف در روز 22 ژوئن توسط یک طوفان سهمگین از هم دریده شد. این طوفان بدترین طوفان در طی 80 سال بود و تقریبا تمامی قطعات مالبری-الف را غرق کرد. البته مهندسین رزمی توانستند قسمتهای سالم مانده از مالبری-الف را برای تعمیر و اتمام کار مالبری-ب بکارببرند. در طرح اولیه ی بندر مالبری قرار بود که این بندرگاه 3 ماه در خدمت باشد اما عملا تا اشغال بندر آنتورپ در بلژیک این بندر 10 ماه در خدمت ماند و توسط آن 2.5 میلیون نفر سرباز، 500 هزار خودرو و 4 میلیون تن ملزومات در ساحل نرماندی پیاده شد. ساخت این بندرگاه مصنوعی را می توان یکی از شاهکارهای مهندسی قرن بیستم به حساب آورد. هنوز هم پس از سالها قطعات بزرگ فلزی و سیمانی این بندرمصنوعی در گوشه و کنار سواحل نرماندی به چشم می خورند.


http://s4.picofile.com/file/8288994576/MulberryA_wrecked_pontoon_causeway_after_storm.jpg

مالبری-الف پس از طوفان


http://s4.picofile.com/file/8288994626/Mulberry_Harbour_Phoenix_Caisson_Remains_740x492.jpg

بازمانده های بندر مالبری در ساحل نرماندی

 این هم فیلمی درباره ی این بندر عظیم

فاعتبروا یا اولی الابصار


[http://www.aparat.com/v/yomVc]

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان