جنگها و تاریخ

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

جنگ مدیا

← آمار وب سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


Think,Befor We Act

/ساعتی در خود نگر تا كیستی/ از كجائی وز چه جائی چیستی/ در جهان بهر چه عمری زیستی/ جمع هستی را بزن بر نیستی

طلایه دار

Vanguard at Faslane 03.jpg


برنامه ی هسته ای ترایدنت

در انتهای دهه ی 60 میلادی نیروی دریایی سلطنتی دارای 4 فروند زیردریایی هسته ای کلاس رزولوشن بود. هر یک از این زیردریایی ها می توانست تا 16 تیر موشک هسته ای پولاریس را در خود جای دهد. ده سال بعد دولت بریتانیا در فکر تعویض زیردریایی های کلاس رزولوشن با زیردریایی های مدرنتر و موشکهای قوی تر بود. در ابتدا تصمیم گرفته شد تا برای زیردریایی های جدید موشکهای بومی ساخته شود اما به دلیل اینکه بریتانیا برنامه های موشک سازی خود را از دهه ی 60 به بعد تعطیل کرده بود این راهکار غیرممکن تشخیص داده شد. راه حل بعدی استفاده از موشکهای پولاریس در زیردریایی های جدید بود که در کوتاه مدت هزینه ی کمتری داشت اما پس از یک دهه هزینه های نگهداری این موشکهای قدیمی سربه فلک می کشید. بهترین گزینه خرید موشکهای جدید بالستیک ترایدنت از آمریکا بود. این موشکها قیمتی معقول و توانایی مناسبی داشتند و خود آمریکا نیز صدها تیر از آنها را به خدمت گرفته بود تا در برابر موشکهای پرتعدادتر روسها صف آرایی کند. در نهایت، در روز دهم جولای 1980 مارگارت تاچر در نامه ای به جیمی کارتر درخواست کرد که موشکهای ترایدنت را با همان شرایط موشکهای پولاریس از آمریکا خریداری کند. با موافقت اولیه ی  آمریکا در سال 1982 تاچر از ریگان درخواست کرد که موشکهای مدرنتر ترایدنت-2 را در اختیار بریتانیا قرار بدهد. قرارداد نهایی در مارس سال 1982 بین دو کشور امضا ضد و قرار شد تا بریتانیا با پرداخت 5% از هزینه های تحقیقاتی ترایدنت لیسانس ساخت این موشکها را به دست آورد.

طراحی

در سال 1985 بریتانیا در حال تهیه ی زیرساختهای لازم برای هر دو پروژه بود: زیردریایی های جدید کلاس ونگارد و موشکهای هسته ای ترایدنت. این هزینه های اولیه شامل ساخت انبار، حوضچه های خشک، مهندسی، آموزش و... می شد و تقریبا به550 میلیون پوند رسید.

طراحی زیردریایی های کلاس ونگارد در ابتدای دهه ی 80 توسط شرکت ویکرز ،امروزه بی.آ.ئی. سیستمز دریایی، آغاز شد. قسمت حمل و شلیک موشکها برای حمل موشکهای ترایدنت طراحی شد و مشابه زیردریایی های آمریکایی کلاس اوهایو ازکار درآمد. در نتیجه، زیردریایی های کلاس ونگارد بسیار بزرگتر از زیردریایی های کلاس رزولوشن درآمدند و با وزن تقریبا 16هزارتن بزرگترین زیردریایی های ساخته شده در بریتانیا محسوب می شوند.

ساخت ونگارد در سال 1986 توسط شخص تاچر کلید خورد و این زیردریایی در سال 1992 به آب انداخته شد و یک سال بعد رسما به خدمت نیروی دریایی سلطنتی درآمد. طبق برنامه ی ترایدنت قرار شد تا 4 فروند از این زیردریایی ها ساخته شوند.

اکنون این 4 فروند زیردریایی همگی به صورت عملیاتی در اختیار نیروی دریایی سلطنتی هستند و با توجه به اینکه بریتانیا بمب های هواپرتاب هسته ای خود را از رده خارج کرده است این کشور برای یک رویارویی هسته ای تنها می تواند بر روی زیردریایی هایش تکیه کند. تصور می رود که زیردریایی های کلاس ونگارد تا انتهای دهه ی 20 قرن حاضر در خدمت باقی بمانند.

تسلیحات

زیردریایی های کلاس ونگارد به 16 دستگاه موشک انداز عمودی مجهز هستند. البته در بازبینی برنامه ی هسته ای بریتانیا در سال 2010 قرار شده است تا هر کدام از آنها را تنها به 8 تیر موشک مسلح کنند. هر موشک ترایدنت دارای 8 کلاهک هسته ای بوده که هر کدام می توانند هدف جداگانه ای را مورد اصابت قراربدهند.

سلاح متعارف ونگارد اژدرهای 533 میلیمتری هستند که برای شلیک آنها 4 لوله ی اژدر افکن در جلوی دماغه ی زیردریایی تعبیه شده است. این زیردریایی می تواند از اژدرهای سنگین اسپیرفیش برای مقابله با اهدافی در فاصله ی 65 کیلومتری بهره گیری کند.

تجهزات الکترونیکی

زیردریایی های کلاس ونگارد از سونارهای مرکب تایپ-2054 استفاده می کنند. این سونار یک سونار چند کاره با چند فرکانس کاری است که سونارهای 2046، 2043 و 2082 را یکپارچه می کند. سونار تایپ-2043 یک سونار جستجوی فعال/غیرفعال نصب شده در داخل بدنه ی زیردریایی است. تایپ-2082 یک سونار غیرفعال رهگیری و تعیین فاصله و تایپ2046 یک سونار یدک کش آرایه ای است که در فرکانس پایین و به صورت غیرفعال کار می کند. در این زیردریایی ها از معماری باز پردازش با استفاده از تکنولوژیهای غیرنظامی استفاده شده است.

ناوبری زیردریایی توسط یک دستگاه رادار تایپ-1007 در باند آی صورت می گیرد. یک سیستم کنترل صحنه ی جنگ این تجهیزات را تکمیل می کند که در ابتدا برای زیردریایی های کلاس ونگارد طراحی شد و بعدتر بر روی زیردریایی های کلاس ترافالگار هم بکارگرفته شد. ونگاردها دارای دو پریسکوپ جداگانه برای جستجوی سطح آب و حمله هستند. هر دو پریسکوپ علاوه بر تصویر عادی دارای دوربین تلویزیونی و دید در شب هستند.

علاوه بر اینها دو دستگاه پرتاب گر مارک 10 به ونگارد اجازه می دهند تا اقدام به شلیک اهداف دروغین تایپ-2066 و تایپ-2071 بکنند و یک دستگاه جنگ الکترونیک مارک-3 وظیفه ی حفاظت زیردریایی را دربرابر تهدیدات دشمن برعهده دارد.


پیشرانه

رآکتور هسته ای جدید زیردریایی ونگارد توسط شرکت معظم رولزرویس و برای این زیردریایی طراحی و ساخته شده است. این رآکتور دارای عمر خدمتی دو برابر مدلهای قدیمی است و انتظار می رود که ونگارد بتواند با استفاده از آن بدون سوختگیری مجدد تا 40 بار کره زمین را دوربزند. به علاوه، نصب رآکتورهای با هسته ی اچ سبب می شود که هیچ کدام از این زیردریایی ها تا انتهای دوره ی خدمت خود نیاز به سوختگیری مجدد نداشته باشند. رآکتور هسته ای ونگارد دو دستگاه توربین بخاری را می گرداند که آنها هم به یک جت آبی تک محوره متصل هستند.

پیشرانه ی کمکی زیردریایی های کلاس ونگارد عبارت است از یک جفت توربین ژنراتور بخار با توان 6مگاوات و 2 دیزل ژنراتور 2 مگاوات .

تسلیحات

کلاهکهای هسته ای نصب شده بر روی موشکهای ترایدنت به صورت بومی طراحی و ساخته شده اند. این زیردریایی ها جمعا می توانند تا 192 کلاهک را برای اهداف مستقل از هم حمل کند. بازبینی در استراتژی هسته ای بریتانیا در سال 1998 سبب شد که هر کدام از این زیردریایی ها تنها 48 کلاهک با خود حمل کنند. امروزه بریتانیا در حدود 200 کلاهک هسته ای و تنها 58 تیر موشک ترایدنت در اختیار دارد. کم کردن تعداد کلاهکهای هسته ای در هر موشک سبب می شود که بتوان از کلاکهای غیرهسته ای به جای آنها استفاده کرد. در سال 2010 قرار شد تا تعداد کلاهکهای هسته ای به 40 تیر و تعداد موشکهای حمل شده توسط هر یک از زیردریایی های ونگارد به 8 تیر کاهش یابد. در نهایت تعداد کلاهکهای هسته ای بریتانیا تا 180تیر کاهش خواهد یافت. زیردریایی های کلاس ونگارد از اجزای اساسی برنامه ی دفاعی نیروی دریایی سلطنتی هستند.

نویسنده رضا کیانی موحد

منتشر شده در ماهنامه جنگ افزار شماره 151

ونگارد

مشخصات

شناورها

ونگارد، ویکتوریوس، وجلنت،وَجِنس

تاریخ سفارش

1986

تاریخ به خدمت گرفته شدن

1993-1999

تاریخ بازنشسته شدن

2030

تعداد

4فروند

کامل شده

4فروند

فعال

4فروند

وزن کامل

15,900تن

ابعاد

149.9 ×12.8 ×12 متر

پیشرانه

یک دستگاه راکتور هسته ایPWR2ساخت رولزرویس

2 دستگاه توربین بخار با توان27,500 اسب بخار

1 دستگاه جت آبی

2 دستگاه پیشرانه ی قابل جمع شدن

2دستگاه توربین ژنراتور به توان 6 مگاوات

2 دستگاه دیزل ژنراتور به توان 2 مگاوات

سرعت در زیرآب

25گره دریایی(46کیلومتر/ساعت)

حداکثر عمق

؟ متر

برد

محدود به میزان غذا

خدمه

135نفر

تجهیزات الکترونیکی

سونار مرکب تایپ-2054

شامل:

سونار جستجوی فعال/غیرفعال تایپ-2043 در داخل بدنه

سونار غیرفعال رهگیری و تعیین فاصله تایپ-2082

تایپ2046 یک سونار یدک کش آرایه ای ساخت مارکونی-فرانتی

رادار ناوبری تایپ-1007 باند ساخت کلوین هیوز

دو پریسکوپ هر دو ساخت پیلکینگتون

دو دستگاه پرتاب گر مارک-10 برای شلیک اهداف دروغین تایپ-2066 و تایپ-2071

سیستم هدایت آتش اس.ام.سی.اس ساخت بی.آ.ئی.سیستمز

سیستم جنگ الکترونیک مارک-3 ساخت راکال

تسلیحات

4 قبضه اژدرافکن  533 میلیمتری برای شلیک اژدر اسپیرفیش

موشک انداز عمودی 16 سلولی برای شلیک موشک ترایدنت(هر کدام 8 کلاهک)

  

   

 

درباره وب سایت

Wars & History
رضا کیانی موحد - محمدحسین پاز
مدیر وب سایت :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان