پنجشنبه 19 بهمن 1396 05:38 ب.ظ نظرات ()


SU-122 TBiU 8.jpg 

جنگ جهانی دوم جایی بود که اصل بقای اصلح داروین خود را در ادوات زرهی نشان داد. کشورهایی که در زرهی حرفی برای زدن داشتند سعی داشتند با ارائه ی بهترین ماشینهای جنگی حریف را از دور خارج کنند. در این میان آلمان نازی ، پیشتاز زرهی در آن عصر، برگ برنده ای رو کرد: توپهای هجومی. وظیفه ی اصلی توپهای هجومی دفاع از پیاده نظام در برابر واحدهای دشمن در نقش یک توپ خودکششی بود. هرچند که در ابتدا قرار بود که توپهای هجومی پیاده نظام خودی را مشایعت کنند اما با اوج گرفتن جنگ نقش شکارچی تانک نیز به آنها واگذار شد و بسیاری از آنها در واحدهای زرهی بکارگرفته شدند. این راهکار بعدتر توسط بقیه ی قدرتهای زرهی ، از جمله روسیه ی شوروی، در پیش گرفته شد. روسها تعدادی از تانکهایشان را با نصب برجک ثابت به توپهای هجومی تبدیل کردند که موفق ترین آنها را می توان توپ هجومی اس.یو-122 دانست که به یک قبضه توپ 122 میلیمتری مسلح شده بود.


 

اگرچه تنها یک مدل اس.یو-122 در تعداد بالا ساخته شد اما تعداد زیادی از توپهای هجومی ارتش سرخ در طی جنگ جهانی دوم با توپ 122 میلیمتری مسلح شدند. اس.یو-122 در تعدادی زیاد در سال 1943 بر روی بدنه تی-34 ساخته شد. دو کوشش ناموفق برای مدرن کردن آن انجام شد: اس.یو-122ام و اس.یو-122-3، اما ساخت هر دو در سال1944 متوقف شد. قبل از آن، اس.جی-122 ساخته شده بود که به اس.یو-122آی نیز معروف بود. این یکی عبارت بود از تانکها یا توپهای هجومی آلمانی به غنیمت گرفته شده که توسط روسها به یک قبضه هویتزر 122 میلیمتری مسلح شده بودند. فقط تعدادی کم از آنها در سال1942 کامل شد و در خط مقدم جنگید. اس.یو-122پی شق دیگری برای جایگزینی توپ هجومی اس.یو-100بود که از همان شاسی استفاده می کرد و به جای توپ 100میلیمتری از توپ 122میلیمتری بهره می برد. این توپ هجومی ثابت کرد که به عنوان یک شکارچی تانک مناسب نمی باشد و از تولید نمونه ی آزمایشی جلوتر نرفت. اگرچه توپ هجومی دیگری در زرداخانه ی روسها وجود نداشت اما مجبوریم اشاره ای به آی.اس.یو-122 و آی.اس.یو-122اس، که هر دو از شاسی تانکهای سنگین جوزف استالین استفاده می کردند، بکنیم.

 

قدرت این مدلهای گوناگون بیشتر به خاطر نوع توپ 122 میلیمتری بود که بر رویشان نصب شده بود. اس.یو-122 و اس.جی-122 گونه ای از هویتزر 122میلیمتری ام30-ام1938 را حمل می کردند که به علت سرعت کم دهانه و مسیر منحنی گلوله، که هدفگیری را مشکل می کرد، توانایی ضدتانک محدودی داشت. دربرابر آنها، اس.یو-122پی و جی اس.یو-122 گونه ای از هویتزر 122میلیمتری آ19-ام1931/37 را داشتند که می توانست در زره هر تانک آلمانی نفوذکند. تمام آنها نقش یک توپ هجومی را برعهده گرفتند. اگرچه مدلهای قدرتمندتر می توانستند از عهده ی تانکها برآیند و حتی مدلهای ضعیفتر اغلب با تانکهای آلمانی مصاف می دادند، آنها جای شکارچی های تانک را نگرفتند. نرخ آتش آنها برای چنین خصوصیتی بسیار کم بود. تنها استثنا در این میان توپهای هجومی روسها اس.یو-102 و اس.یو-122پی، که گونه ای از اس.یو-100 با توپ122 میلیمتری بود، بودند. هیچکدام از آنها نمونه آزمایشی فراتر نرفتند.

 

اس.یو-122

روسها توسط اشتورمشاتزهای آلمانی، که در حقیقت یک توپ قوی بر روی شاسی تانک بود، و از یک تانک واقعی قیمت کمتری داشت تحت تاثیر قرارگرفتند. آنها هم تصمیم گرفتند تا با استفاده از شاسی تی-34 استاندارد،  نصب یک نوع هویتزر122 میلیمتری و یک برجک ثابت و زره تقویت شده توپ هجومی خود را بسازند. روسها در ابتدا تمام این نوع ماشینها را اس.یو-35 نامیدند. این توپ هجومی ثابت کرد که از پروژه رقیبش، یعنی اس.جی-122 بهتر است، و از دسامبر1942 به بعد به تولید انبوه رسید. اولین نمونه ها را واحدهای خط مقدم در ماه بعد دریافت کردند. آنها در کنار دیگر توپهای هجومی از جمله اس.یو-76 که قبلا واگذار شده بود خدمت کردند. 

اس.یو-35 ها (یا اس.یو-122 های بعدی) با وجود اینکه برای پشتیبانی پیاده نظام خوب وفق داده شده بودند و حتی از می 1943 به مهمات ضدتانک با قدرت انفجاری بالا مجهز شدند، توانایی ضدتانک محدودی داشتند. مقصر اصلی سرعت کم دهانه ی هویتزر بود. با وجود چند کوشش برای مدرن کردن آنها ظاهر شدن اس.یو-152 آن را منسوخ کرد و تولید آن از 1944 متوقف شد. 

باید توجه داشت که نباید اس.یو-122 را با آی اس.یو-122، که بر روی شاسی تانک جوزف استالین ساخته شد، اشتباه گرفت.

 اس.یو-122ام

پروژه مدرنیزاسیون اس.یو-122 در مارس1943 آغاز شد تا توپ آن را با توپهای 122میلیمتری پیشرفته تر تعویض کنند. این امر باعث می شد تا از همان مهمات استفاده شود ولی خدمه کمتری بکارگرفته شود. نتیجه ی حاصل بسیار گران قیمت و سنگین تر از توان شاسی درآمد و برنامه ی ساخت آن کنارگذاشته شد.

 

اس.یو-122-3

پس از لغو اس.یو-122-ام، این پروژه کوشش جدیدی برای به روز کردن اس.یو-122 بود. روسها در این زمان شروع کردند تا از شاسی اس.یو-85 به جای شاسی تی-34 استفاده کنند. آنها توپ 85 میلیمتری اس.یو-85 را با یک هویتزر جدید 122 میلیمتری عوض کردند و نتیجه جمع و جورتر از مدلهای قبلی شد. از بخت بد روسها توپ هجومی جدید قابل اطمینان نبود و پس از آزمایشهای مایوس کننده کنارگذاشته شد. کوششی نیز برای استفاده از شاسی های اس.یو-100 شد که آن نیز موفقیت آمیز نبود.

 

 

اس.یو-122

مشخصات

طول

6.950متر

عرض

3.00متر

ارتفاع

2.32متر

وزن

30900 کیلوگرم

خدمه:

5نفر

موتور:

1دستگاه دیزل وی2-34ام

قدرت

500اسب بخار

قدرت ویژه

16 اسب بخار /تن

سرعت درجاده

55کیلمتر/ساعت

برد درجاده

271کیلومتر

تسلیحات

1قبضه هویتزر122میلیمتری با 40 گلوله

حداقل وحداکثرزره

20-65 میلیمتر

تعداد ساخته شده

1148دستگاه

سال ساخت

دسامبر1942 الی تا:مارس1944