چهارشنبه 19 بهمن 1390 12:02 ق.ظ نظرات ()

من الان سالهاست که بحث درباره درگیری نظامی بین آمریکا و ایران و نحوه بستن تنگه هرمز با فلان موشک و هدف قرار دادن اسرائیل با بهمان موشک را کنار گذاشته ام. رسیدن به نتیجه دراین بحثها نه احتیاجی به داشتن معلومات نظامی دارد و نه تاریخ جنگها و نبردها. تنها کمی دانش ریاضی (در حد چهار عمل اصلی) نتیجه بحث را مشخص می کند. تعداد موشکهایی که هر شناور نظامی ایرانی می تواند حمل کند را در تعداد خود شناورها ضرب کنید، نتیجه را از تعداد شناورهای رزمی آمریکا، فرانسه، بریتانیا، هلند، آلمان، ایتالیا، کانادا، استرالیا، اسپانیا (کشورهای حوزه خلیج فارس، ژاپن، کره جنوبی واسرائیل را می توان فاکتور گرفت. به قول بچه های مهندسی با دقت خوبی قریب می زنیم) کم کنید. تعداد شناورهای باقی مانده نشاندهنده میزان خطری است که سواحل ایران را تهدید می کند. (باز هم فرض می کنیم موشکهای شلیک شده توسط ایران همگی با دقت صد در صد به اهدافشان اصابت کنند و آنها را از وضعیت عملیاتی خارج کنند).

بگذریم... آنچه من را بیشتر می ترساند این نوستالژی "مرا اسب سفیدی بود روزی" است که عاقبت یک روزی کار دست ملک و ملت خواهد داد. بعضی از عزیزان سپاه که "اسیر قبض و بسط (بست؟؟؟) روح بودند" کماکان علاقه دارند که "در باغ شهادت را" بازکنند اگر شده به زور. تقصیری هم ندارند بندگان خدا! آخر حسرت دوکوهه چیزی نیست که به این زودی از دل کسی برود. به ویژه که کسانی هم " از آن سو به این بچارگان در حال خندیدن" هستند و "نردبان شهادت" را هم که برداشته اند و پنهانش کردند. از همین روست که در محفل انس پیشکوستان جهاد و شهادت در مسجد حضرت ولی عصر (عج) تنی چند از فرماندهان وقت سپاه و ارتش گرد آمدند تا توان ایران را در بستن تنگه هرمز بررسی کنند. از جمله این عزیزان سردار علایی (فرمانده نیروی دریایی سپاه در زمان جنگ و همان عزیزی که قیام 19 دی ماه سال 56 را از نگاهی دیگر دیده بودند و در نتیجه نزدیک بود که ...) فرموده اند که :" آمریکا در اواخر جنگ به کمک علنی عراقی‌ها آمد و 9 جنگ دریایی با ایران انجام داد که هیچ گاه در آن موفق نبود. آنها هلی کوپتر و ناو خود را از دست دادند و در نهایت اقدام به سرنگون کردن هواپیمای مسافربری ما کردند."

البته کسی هم نبود که از سردار علایی بپرسد این عدد 9 جنگ دریایی!!! را از کجا آورده اند؟ اصلا ایران چند تا شناور رزمی عملیاتی داشته که بخواهد با آنها 9 نبرد دریایی را با دشمن سازمان دهی کند؟ هلیکوپتر قبول اما آمریکایی ها کدام ناو خود را در درگیری نظامی با ایران از دست دادند؟ و دست آخر اینکه زمانی که رزمناو وینسنس در وسط آبهای ساحلی ایران با موشک هواپیمای ایرباس مان را انداخت ایشان و همرزمانشان کجا بودند؟

ایشان در پایان اظهار کردند که :" ما در پایان جنگ حاضر بودیم تنگه هرمز را ببنیدم و آن توان قطعا امروز افزایش یافته و امیدواریم آن روز نرسد که ما بخواهیم به این کار دست بزنیم ولی اگر لازم شود همان رزمندگان گذشته به همراه رزمندگان فعلی قطعا توان این کار را دارند."

و البته باز کسی نبود که بپرسد همان رزمندگان گذشته اگر آن زمان توان داشتند چرا جلوی دو بار حمله ناوهای آمریکایی به سکوهای نفتی ایران را نگرفتند؟ قایقهای تندروی سپاه در زمانی که جوشن و سهند و سبلان با ناوگانی چند برابر بزرگتر و پیشرفته تر از خود درگیر شده بودند کجا بودند؟ حمله نیروی دریایی سپاه به چه نتیجه ای انجامید؟ چه تلفاتی به دشمن وارد شد؟ نیروی دریایی سپاه از کدام سکوی نفتی ایران دفاع کرد؟

سخنران بعدی دریادار ملک زادگان ،فرمانده نیروی دریایی ارتش در زمان جنگ، بودند که فرموند:" ... پس از آن، عراق با پرچم کویت کشتی‌های خود را حرکت می‌داد و ما هم این کشتی‌ها را بازرسی می‌کردیم و علاوه بر بسته شدن خطوط مواصلاتی عراق خطوط مواصلاتی کویت هم بسته شد. که در این زمان کویتی‌ها به آمریکایی‌ها متوسل شدند و آمریکا هم کشتی‌های آنها را اسکورت می‌کردند که اینکار باعث درگیری‌هایی شد که منجر به درگیری بزرگ بین ایران و آمریکا گردید و صدمات زیادی به آنها وارد شد و در تنگه هرمز جنگ سختی درگرفت که ما سرافرازانه از آن بیرون آمدیم."

و البته باز هم کسی نبود بپرسد که بستن خطوط مواصلاتی کویت؟؟!! بنا بر کدام قانون و اصول بین المللی انجام شد؟ آیا ایران و کویت به همدیگر اعلان جنگ داده بودند و رسما درگیری نظامی داشتند؟ جالبترین ادعای دریادار جنگ سخت آمریکا با ایران در تنگه هرمز (توجه بفرمایید در دهانه خلیج فارس و نه در وسط آن) و بیرون آمدن سرافرازانه ایران از میان این جنگ است. و خوب باز هم کسی نپرسید که کدام درگیری دریایی در دهانه خلیج فارس انجام شده که هیچ منبع تاریخی تا کنون به آن کوچکترین اشاره ای هم نکرده است؟


 

 

سردار فتح الله محمدی ،یکی از فرماندهان نیروی دریایی سپاه در زمان جنگ، هم فرموده اند:" به ما تاکید شده بود که کشتی‌های روس و برخی دیگر کشورها بنا به ملاحظات سیاسی مورد اصابت قرار نگیرد. اما در مقطعی به دلیل اینکه رزمندگان کشتی عراقی‌ها را نیافته بودند یک کشتی روسی را زدند. البته آنها می‌گفتند ما آن کشتی را نشناختیم و بعد زدیم ولی شناخته بودند و آگاهانه آن را هدف قرار داده بودند."

به زبان ساده این جملات سردار محمدی یعنی که اطاعت از فرامین در نیروی دریایی سپاه =پشم. یعنی تنها چیزی که برای مسئولین سپاه اهمیت نداشته روابط خارجی و دستگاه دیپلماسی کشور بوده است. هر زمان هر چیزی را که  خوششان می آمده است هدف قرار می داده اند. دستور داشتند کشتی های روسی را نزنند ولی خوب وقتی کشتی عراقی را پیدا نکردند به جای کشتی روسی را به آرپی جی بسته اند.بیت:

گنه کرد در بلخ یکی مسگری

به ششتر زدند گردن مسگری

ایشان ادامه می دهند: "در این زمان مسئولین ذیربط، تمام کسانی که در آن عملیات شرکت داشتند را به تهران فرا خواندند و آن مسئول پس از کلی بازخواست و اینکه چرا چنین کاری کردید، به آنها گفت "ناز شصتتان"! (خبرنگار فارس هنوز البته آن قدر سوادشان رشد نکرده که فرق شصت را با شست بفهمد که البته غریب هم نیست. شست: انگشت بزرگ و پهن دست یا پا)

واقعا هم ناز شستشان. نه تنها متخلفین تنبیه نشده اند ( در ارتش عراق کمترین مجازات چنین عملی اعدام بود) از آنها تقدیر هم به عمل آمده و تنها مدال افتخار نگرفته اند...

اما جمله بعدی سردار اعتراف به یک جرم آشکار در زمینه حقوق بین المللی است که واقعا معلوم نیست چرا خبرگزاری فارس عزیز این قسمت را قیچی نکرده اند چون همین الان دولت کویت به استناد این سخرانی می تواند ایران را به دادگاه بکشد:" س از درخواست‌های فراوان(منظور درخواست سپاه از مقامات ارشد نظام است)، با مین ریزی ما در کانال الاحمدی که محل تردد کشتی‌های عراقی بود، ‌موافقت شد و ما 12 مین در کانال مستقر کردیم و بعد از 40 روز یک کشتی کویتی با پرچم روسیه با این مین‌ها برخورد کرد و پس از آن نیز دو کشتی دیگر با این مین‌ها برخورد کردند و در مقابل، عراق حمله هوایی شدیدی را در دریا آغاز کرد و سه کشتی ما را زد."

عکسی از عرشه کشتی باری ایران اجر پس از اینکه توسط آمریکایی ها اشغال شد. ان اشیاه گرد و سیاه رنگی که در وسط عرشه دیده می شوند احتمالا مین دریایی هستند.

به همین راحتی! بیست سال است که سران کشور فریاد می زنند که مین ریزی در خلیج فارس کار عراق بوده است (طنز قضیه در این است که یکبار یکی از بنادر مهم عمان هم مین ریزی شد. حالا اینکه کشتی های عراقی چه جوری از خورعبدالله تا عمان را زیر چشم نیروی دریایی ایران رفته اند بماند) حالا سردار محمدی صریح و رک اعتراف می کند که این ایران بوده که سواحل کویت را مین گذاری کرده است.

خوشبختانه سردار علایی همان جا گاف سردار محمدی را گرفته اند:" البته ما هیچ مینی به دریا نریخته‌ایم و مسئولیت هیچ مینی را به عهده نمی‌گیریم." دست کم نمی کنند که قبل از جلسه هماهنگ کنند تا معلوم شود که چه چیزهایی را می شود گفت و چه چیزهایی را نباید گفت. همین جور کتره ای اسرار کشور را می ریزند روی دایره. البته بعید نیست که اندکی بعد کسی از مسئولین سردار محمدی را به جرم افشای اسرار دولتی تحت پیگرد قرار دهد و بعدتر با یک دست مریزاد و نازشثت بدرقه کند.

به هرحال اگر چند وقت دیگر سرداران عزیز سپاه در باغ شهادت را دوباره باز کردند و نبردبانش را سرجایش قرار دادند خیلی تعجب نکنید. این بندگان خدا هنوز در آرزوی شکست دادن شیطان بزرگ در دریا شب را به صبح می رسانند و چه موقعیتی بهتر از این البته؟


رضاکیانی موحد


در صورت استفاده در سایر وبلاگها و سایتها لینک مطلب در Wars and history و نام نویسنده و یا مترجم را ذکر کنید.