سه شنبه 20 تیر 1391 06:27 ق.ظ نظرات ()

وادوریو در سال 1934 توسط یکی از شاگردان ارشد فوناکوشی به نام هیرونوری اوتسوکا در توکیو بنیان نهاده شد. وادوریو را می توان اولین کاراته ی غیر اکیناوایی دانست. اوتسوکا در سال 1892 به دنیا آمد و در 6 سالگی شروع به یادگیری جوجوتسو کرد. زمانی که فوناکوشی در سال 1922 وارد توکویو شد اوتسوکا به جانشینی سبک خود رسیده بود و تصمیم گرفت که ادامه آموزش خود را نزد فوناکوشی ادامه دهد. در سال 1934 اوتسوکا بزرگترین تحول را در کاراته ی سنتی به وجود آورد. وی که تحت تأثیر هنرهای رزمی اصیل ژاپنی بود و می دانست که مسابقه در ژاپن و در میان هنرجویان رزمی چقدر طرفدار دارد تصمیم گرفت که مسابقه آزاد را وارد کاراته کند. تا آن زمان مسابقه ، به مفهموم رقابت دو نفر با یکدیگر، در کاراته سنتی جایی نداشت و فوناکوشی ،استاد اوتسوکا، از بزرگترین مخالفان مسابقه آزاد به شمار می آمد. به هر حال اوتسوکا قوانین و مقررات مسابقه و نحوه امتیاز دادن را برای مبارزه کنندگان ایجاد کرد و کاراته هم دارای رقابتهای قهرمانی شد. هرچند که این مسابقات ابتدا با مخالفت اساتید سنتی اکیناوا مواجه شد اما امروزه مسابقات کاراته کاملا جا افتاده است و این هنر رزمی مانند بسیاری از هنرهای رزمی دیگر دارای مسابقات رسمی و جهانی می باشد.

Wadoryu flag.svg

اوتسوکا پس از اینکه فهمید فوناکوشی کاتاهای اصلی اکیناواته را ساده تر کرده و تعلیم داده است شروع به آموزش کاتاهای اصلی اکیناوایی در سبک خود نمود و سبک خود را وادوریو نامید. این سبک با برخورداری از فنون اغفالی و گریز و لگدهای متنوع برگرفته از جوجوتسو انعطاف زیادی در مبارزه به نمایش می گذارد. بر خلاف شوتوکان بیشتر دفاع های وادوریو در مسیرهای منحنی انجام می شوند. وادوریو امروزه یکی از 4 سبک رسمی فدراسیون جهانی کاراته می باشد.

رضاکیانی موحد

http://www.aparat.com/v/bca4bb752fc000cffd2780ccc2fe6547137057