سه شنبه 24 اسفند 1389 02:18 ب.ظ نظرات ()

کوتاه زمانی پس از انفجاراولین بمب هسته ای، دو قدرت هسته ای وقت دست به

تحقیقاتی زدند تا بهترین وسیله برای پرتاب بمبهای هسته ای کوچک و تاکتیکی را بیابند.

از اواخر دهه 50 به بعد چند سیستم برای بکارگیری کلاهکهای کوچک توسعه یافتند. این

سیستمها عبارت بودند از: از مینهای زمینی، مینهای زیرآبی، اژدرها، خرجهای تخریبی

و دست آخر گلوله های توپخانه[1].


آزمایش توپخانه هسته ای در سال 1953 به نام عملیات آپشات-نوتول در صحرای نوادا. در تصویر توپ 280میلیمتری شلیک کننده گلوله هسته ای دیده می شود.


دو گروه از کشورها از توپخانه هسته ای استفاده می کنند. دسته اول کشورهایی هستند

که خودشان این گونه تسلیحات را تولید می کنند. این کشورها عبارتند از: آمریکا،

روسیه، فرانسه و هندوستان. دسته دوم کشورهایی هستند که خودشان دارای توان هسته

ای نیستند ولی قرار بوده است که متحدینشان در هنگام روی دادن جنگ هسته ای، گلوله

های هسته ای توپخانه را در اختیارشان قراردهند. این کشورها عبارتند از: بلژیک،

کانادا، آلمان، یونان، ایتالیا، هلند، ترکیه و بریتانیا.


در صورتیکه علاقمند به مطالعه ی متن کامل این مقاله با فرمت پی.دی.اف هستید مبلغ3000 تومان به کارت

8102  7487  3375  6104

(رضا کیانی موحد بانک ملت) واریز کرده و تصویر فیش واریز یا شماره تراکنش را به ایمیل saboro2004@yahoo.com ارسال فرمایید.